Canon Nikon

กล้องหาย + Canon & Nikon


ตอน .. กล้องหาย, Canon, Nikon กับสิ่งที่หาย และ สิ่งที่เหลือ – ๐๐๐๙


๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๓

สองพ่อลูกคู่หนึ่ง..
ยืนอยู่หน้าห้างสรรพสินค้ายักษ์ใหญ่.

ตัวลูกสาว.. คล้องกล้อง DSLR .. ที่เธอรักมากไว้ที่คอ..
มันคือกล้องที่พ่อเลี้ยงผู้อารีย์(สามีใหม่ของแม่)..มอบให้เป็นของขวัญแก่ลูกเลี้ยง  !

เธอ…อยากสอบเข้ามหาวิทยาลัย..

เธอ..ไม่อยากเรียนต่อระดับ ป.ว.ส. !

และเธอ..

ตัดสินใจเลือกคณะวิชาด้านทำภาพยนตร์ฯ .. เหมือนพ่อของเธอ !
แถม..เธอยังเลือกมหาวิทยาลัยของรัฐ..

ที่ได้ชื่อว่า “หิน, และสอบเข้ายากพอดู” ในคณะวิชาฯ ที่เธอเลือกเรียน !

และ..แม้จะยังไม่ได้ทำการสอบคัดเลือก..
พ่อเลี้ยงน้ำใจงาม… ก็ให้กล้อง DSLR แก่เธอ..
เพื่อเป็นกำลังใจก่อนล่วงหน้า !

เพราะเกรดจบ .. ปอ.วอ.ชอ. ปี ๓ เทอมสอง ของเธอนั้น..  เท่ากับเทอมหนึ่งเด๊ะๆ .. คือ ๔.๐๐ !!
คุณพ่อเลี้ยง.. เลยเห่อลูกเลี้ยง..  โดยการให้กล้องฯ ที่ต้องใช้เรียน.. เป็นรางวัล !!
ทั้งๆที่ยังไม่ได้สอบซักกะหน่อยซะด้วย .. บังคับให้สอบให้ได้ชัด ๆ
.. ( แหะๆ  ) ;-)
***************************************************************************************************

ตอนนี้…

เธอ….กำลังสนุกกับการถ่ายภาพแสงไฟสวยๆ
ถ่ายภาพบรรยากาศ.. ของคืนฉลองส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่
อยู่ที่หน้าห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่ง…..ของกรุงเทพฯ !

*****************

ผมมองลูกด้วยความชื่นใจ ขณะเดียวกัน ก็ระมัดระวังในการดูแลลูกสาว..
เจ้าลูกสาวตัวแสบ.. เธอเอาแต่ถ่ายภาพ .. โดยแทบไม่สนใจสภาวะแวดล้อม !!!
( ลูกเอ๋ย …ในถนน … มันมีทั้งคนดี คนทั่วไป คนเมา คนเลว และอาชญากร ! )

ผมอยู่ห่างเกือบๆจะร่วม ๑๒ เมตร..จากตัวลูก
..เพื่อรักษาระยะความสบายตัว.. ของลูกสาว.

การที่ลูกกำลังเห่อกล้องใหม่.. แล้วมีพ่อยืนอยู่ใกล้ๆ
ย่อมเท่ากับการไม่ไว้ใจ..ในฝีมือการถ่ายภาพของลูก !!!

เจ้าห้อย.. ดูเหมือนจะเกิดมาเพื่อจับกล้อง..
มุมภาพส่วนใหญ่..ถ่ายได้..ออกมาดีเหลือเชื่อ !
ทั้งๆที่ในหัวของมัน.. มีแค่ทฤษฎีการถ่ายภาพที่มันอ่านมา !   ;-)

และ…วันนี้.. ก็เพิ่งจะครบ ๑๓ วัน .. ที่เจ้าลูกสาว…ได้ครอบครองกล้องตัวนี้ !

ตัวผมเอง.. ก็ห้อยกล้องไว้ที่คอ..
มันเป็นกล้องดิจิตอลเล็กๆบางๆราคาพื้นๆ .. ที่ผมยืมเพื่อนข้างห้องมา..
มีจอใหญ่ๆขนาด ๓ นิ้ว…ไว้ให้เล็งภาพ.. แล้วก็ลั่นชัตเตอร์ …

และ.. โดยที่ไม่ต้องปรับค่าอะไรทั้งสิ้น !!
ภาพที่กล้องมันให้…  มันก็ชัดมากๆ !!
และมันก็ให้ภาพชัด.. ซะแบบ “ทั่ว” ทั้งภาพ ! .. ไม่มีอะไรในภาพที่ “เบลอ” .. เอาซะเลย ! .. โฟกัสชัดสุดๆแบบเกินเหตุ !
ไอ้เจ้า “ตำแหน่ง” ภาพ .. ที่ผมอยากจะให้ออกมา “เบลอๆ”  .. มันก็ยังอุตส่าห์ให้ภาพที่ “ชัดมากๆ” ซะอีกแน่ะ
! :oops:
ผมเลยต้องไปเอาดี.. ด้วยการหา “มุมภาพ” !!



มุมภาพ “ที่ดี” สำหรับวันนี้..

- ไม่ใช่บรรยากาศของวันส่งท้ายปีเก่าเพื่อต้อนรับปีใหม่..
- ไม่ใช่แสงไฟระยิบระยับสวยงาม.. ที่ประดับติดอยู่แทบทุกอาคารหรือบ้านเกือบทุกหลังที่ตา(และเลนส์)มองไปเห็น..
- ไม่ใช่ภาพเก๋ๆ .. ในแบบที่เมื่อคุณไปแอบถ่ายคู่รักที่จูงมือกันแล้ว..ก็จะได้ภาพที่สามารถให้บรรยากาศอบอวลด้วยรัก.. ยามที่ได้ดูภาพ !
และ.. คงไม่ใช่ภาพรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ.. ของทุกๆคนที่มีความสุขอยู่รอบๆตัวผม ในขณะนี้ !

แต่เป็นท่าทางของลูก.. ที่กำลังเห่อกล้อง ..
แถมยังทำท่าทำทางแอคติ้งให้คนรอบข้าง..ให้สามารถเข้าใจผิดไปว่า..ตัวเธอเองนั้น..คือช่างภาพใหญ่
ที่กำลังเอาแว่นตาหนาเตอะ.. ชิดช่องมองภาพของกล้อง…

การที่ได้เห็นลูกยืนถือกล้องดีๆ ด้วยท่าทางเท่ห์ๆที่เธอคิดขึ้น
และท่ายืน.. ก็ดูเหมือนไร้สมดุลย์ของร่างกาย จนดูแปลกตาต่างหาก ..

ที่ผมเห็นว่า เป็นมุมภาพที่ดี !!

 


เกือบจะสี่ทุ่มครึ่งแล้ว !!

เมื่อผมเห็นว่าลูกสาวขลุกอยู่แค่เพียงหน้าห้างฯ .. และกำลังสนุกอยู่กับการถ่ายต้นคริสมาสต์ยักษ์ต้นใหญ่ไฟสวย.
โดยไม่มีท่าทีว่าเธอจะขยับเดินผ่านไปเส้นทาง…ของพวกวัยรุ่นที่กำลังคะนอง ยืนอยู่ตามหน้าแผงขายเหล้าแถวๆนั้น
และในร้านใหญ่ๆ ก็มีพวกเยาวชนรุ่นใหญ่กำลังดื่มกินอย่างสนุกสนานอยู่เต็มทุกร้าน .. และต่างก็เมาส่งเสียงดังกันแทบทุกร้าน !

เมื่อมั่นใจได้ว่า.. เธอจะไม่เดินไปผ่านแถวๆร้านเหล้า(เส้นทางอันตราย).. อย่างแน่นอนแล้ว..
ผมจึงวางใจ…แล้วเดินขึ้นมาบนสะพานลอยหน้าห้างฯ
แล้วพยายามตั้งใจที่จะถ่ายภาพรถยนต์บนถนนข้างล่างสะพานลอย.. ให้เป็น “เส้นแสง” ..
ด้วยกล้องออโต้ฯ (มันซะทุกอย่าง)…. เพื่อหาอะไรทำเล่นๆ.. รอลูก ..

ผ่านไปร่วมสิบนาที !
ด้วยความเพลิดเพลินและด้วยความเริ่มคุ้นเคยกับการ “ได้หลอก” ระบบโฟกัสของกล้องดิจิตอล-ออโต้ฯ ..
ตัวผมเอง… ก็เลยเริ่มสนุกกับกล้องอัจฉริยะที่อยู่ในมือ !  :?


เจ้าลูกสาว.. มันมายืนอยู่ข้างตัวผมตั้งแต่เมื่อไหร่? .. ก็ไม่รู้ !

เจ้าแสบ.. ดึงกล้องปัญญาอ่อนจากคอของพ่อไปดู..
นอกจากรูปของมันเองเกือบครึ่งร้อยแล้ว..
มันก็เห็นภาพไฟท้ายรถที่พ่อถ่าย “เป็นเส้นสวยๆ” ..
อีกเกือบๆ ยี่สิบภาพ !!


ถ่ายยังไง ? อะป๊า !…

เจ้าห้อยถามพ่อ ?

ผมเลยลองเอากล้อง DSLR เทพฯของลูกสาว…
มาลองถ่ายนั่นๆนี่ๆเล่นอยู่สักห้าหกรูป … แล้วก็บอกวิธีแกไป…

เจ้าห้อยเลยได้ไอเดีย..ไปลองถ่ายภาพ… ” ไฟท้ายและไฟหน้าของรถยนต์..ให้กลายเป็นเส้น ” ..
อย่างสนุกสนาน !!

ไม่นานมาก… ในที่สุดเจ้าลูกสาว.. ก็ถ่ายได้สวยเท่าพ่อของเธอ.  :evil:

และนับต่อไม่ถึงสิบครั้งของเสียงชัตเตอร์ เจ้าห้อยก็ทำได้ “ดีกว่า” ฝีมือของพ่อ !
8-)

ผลสุดท้าย..
พ่อกับลูก ก็เริ่มเกมส์  “แข่งกัน”  ..
ว่าใครเก่งกว่า ?

ถ่ายแข่งกันได้สักพักใหญ่ๆ..

ความสนุกเรื่อง “ภาพ” ของลูกยังคงอยู่…

แต่สำหรับ “พ่อ”…
ด้วยวัยใกล้ ๔๕ .. และด้วยการที่อดนอนมาในคืนก่อนหน้า..
“ไฟ” ของพ่อ.. ก็หมดแบตฯ..
ต้องเกาะเสา.. นั่งอ้าปากงาบๆ หอบแห่กๆ อยู่ตรงข้างป้ายรถเมล์หน้าห้าง ! . .
น้ำดื่ม.. ผมซัดหมดไปแล้ว ๔ ขวด !

เจ้าปากห้อยที่ไฟยังเหลือเพียบ(แต่ก็เหงื่อก็ท่วมตัว)…
พอเห็นพ่อท่าทางจะไม่รอด…มันก็พูดออกมาว่า

กลับก็ได้ป๊า !.. ที่จริงหนูก็เหนื่อยเหมือนกัน .. ยังสนุกอยู่เลยอ่ะ ..
แต่หนูเองก็เมื่อย.. นะคะ !
ก็คงเมื่อย..เพราะยืนเป็นจะร่วมสี่ชั่วโมงนะแหละ !!

ไอ้เจ้าห้อย..มันพูดเองเออเองถามเองตอบเองเสร็จ..
ก็เดินมาจูงมือพ่อ.. ให้มานั่งตรงที่นั่งของป้ายรถเมล์ !

 


เกือบหนึ่งชั่วโมง ! ..

ผมซึ่งเป็นคนที่อาศัยและเรียกเมืองกรุงเทพฯ.. ว่าบ้าน..

เพิ่งได้เรียนรู้….ความจริงว่า..เวลาเกือบตีหนึ่งของวันที่ ๑ มกราคมนั้น..
รถเมล์…มัน..จะไม่ว่าง … เอาสักคันเดียว… !!

ในขณะที่ผมแบตฯหมด ..
และอยู่ในช่วงที่รอรถเมล์คันถัดไป…

ลูก… ก็ยังคงมีความสุข กับการถ่ายภาพนั่นๆนี่ๆ ไปตามประสาฯ
( และผมเอง..ก็-อด.. ที่จะแอบถ่ายรูปลูกสาวไว้ไม่ได้ ! )

เมื่อเวลาเริ่มเคลื่อนจากตีหนึ่งครึ่ง .. เพื่อเตรียมมุ่งหน้าเข้าสู่เวลาตีสอง…

สองพ่อลูก(ที่จริงคือผมเอง)
ก็เริ่มทั้งเหนื่อย(ทั้งหิว)..และง่วง..

พออีกยี่สิบนาฑีเกือบจะตีสอง ..
ผมจึงบอกลูกว่า ..

เราควร “กลับบ้านด้วยแท็กซี่” ( คือผมเพิ่งจะนึกได้ )

ลูกสาวไม่ขัดศรัทธา… เธอรีบเดินไปดักรอแท็กซี่ ..

ด้วยกางเกงขาสั้นจู๋ .. และหุ่นเซ็กซี่นางแบบ (และอาจเพราะความสูงของเธอ)

เพียงไม่ถึง ๕ นาที..  เธอก็เรียกแท็กซี่ได้สำเร็จ !


ลูกสาว.. ให้พ่อนั่งหน้า..
เธอนั่งเบาะหลัง..

เมื่ออยู่ในที่ที่มีแอร์เย็นๆ … ผมก็ปานได้ขึ้นสวรรค์

สติที่พอมีแว่บหนึึ่ง.. เลยทำให้ผมนึกอยากจะดูภาพในกล้องของลูกสาวขึ้นมา.

ผมถามหาของกล้องลูก..

ลูก..ก็ยื่นกล้องฯของเธอ ..
จากข้างหลัง… มาให้พ่อ

ผมเปิดสวิทช์กล้อง.. ดูภาพ.. ที่ลูกถ่าย..

ในนั้น..
มีหลายภาพที่สวยงามเกินวัยของลูก ..หรือเข้าข่ายเกินความคิดของวัยรุ่นทั่วๆไปอยู่พอสมควร
และพบรูปท่าท่างตลกๆของตัวผมเอง..ที่ถูกลูกแอบถ่ายภาพ… แบบ “รูปแอบถ่าย”.. หลายช็อต
อีกทั้งยังมีภาพสวยๆ ที่ลูกสาวเธอจัดองค์ประกอบภาพได้ดีอยู่มากๆ .. อยู่ร่วมสามสิบรูป.

แล้วกล้องก็ดับลง..
เพราะแบตเตอรี่หมด.

ผมคืนกล้องไปด้านหลังให้กับลูก..

เธอรับกล้องแสนรักเข้ากระเป๋า แล้ววางไว้ข้างตัว.

ก่อนจะถึงครึ่งทาง… ผมก็ กรน ลั่นรถ..
หลับเป็นตาย !

พอเริ่มเข้าใกล้บ้าน(คอนโดฯ)ตอนตีสองสิบนาที.. ลูกสาวก็ปลุกพ่อ !

ผมสั่งให้รถจอดแค่หน้าเซเว่นใกล้ๆตึกก็พอ ..เพราะผมอยากได้โกโก้ร้อนๆซักแก้วก่อนนอน…
และลูกสาว… เธอก็คงอยากหาแซนวิซกินเหมือนกัน

ผมจ่ายค่ารถเสร็จ.. ก็เปิดประตูรถแล้วพุ่งตรงไปที่เซเว่น..
ตามมาติดๆด้วยลูกสาว(ที่หน้าตาคล้ายๆผม – หิวกันทั้งคู่)

ขณะที่ผมกำลังจะชำระค่่าสินค้า….

ลูกก็ตะโกนขึ้นมา  “กล้องหนู.. หนูลืมกล้อง”


ป.ล. ๑

คงไม่ต้องบรรยาย.. บรรยากาศของปีใหม่ปี ๒๕๕๓ ในมุมมองของเจ้าลูกสาว..
ท่านผู้อ่านก็คงเดาได้… ว่าลูกสาวคนเดียว.. ผู้เอาแต่ใจ ขี้งอน และขี้น้อยใจนั้น..

น้ำตาของเธอ… ในห้องของพ่อ…จะเยอะ.. ขนาดไหน ?


ป.ล. ๒

สามปีต่อมา.. .ในวันขึ้นปีใหม่ ๒๕๕๖ ..

ลูกก็บอกผมว่า “เธอเสียใจมาก”.. ที่คุณย่าและคุณตาต้องตายจากเธอไป…ทั้งๆที่เป็นตอนปีใหม่..

แล้วลูก.. ก็สารภาพด้วยว่า..ในวันปีใหม่ของปี ๒๕๕๓ นั้น.. คือวันที่เธอ “เสียดาย” ที่สุดในชีวิต !


ป.ล.๓

ลูกสาวสอบเข้าคณะฯที่อยากเรียนได้สมใจ..

รางวัลจากพ่อเลี้ยงแสนดี.. ก็คือกล้อง DSLR ..

ที่ Series ใหญ่กว่า “ตัวที่หาย” .. อยู่หนึ่งรุ่น !


ป.ล. ๔

แม้กล้องตัวที่ลืมตัวนั้น.. จะไม่ถูกนำมาคืนเจ้าของ…
แต่ภาพท่าทาง “แอกติ้ง” ทำเป็นช่างภาพใหญ่ปี ๒๕๕๓ ..ของปีใหม่วันนั้น !!
จากกล้องที่ผมใช้แอบถ่ายลูกสาว… ..ยังอยู่กับผม !!

ที่ข้างผนังห้อง(บ้าน-คอนโดฯ) ..
ผมปรินท์ภาพออกมาติดฝาห้อง..

ด้วยขนาดภาพ เอ-สาม !!!!


ป.ล. ๕

และภาพนั้น…ก็ยังคงแสดง “หลักฐาน” ด้านเวลาของ “อดีต” อย่างซื่อสัตย์

ในภาพ …. เล่าเรื่องไว้ว่า .. วันนั้น….เธอ… ได้ “ถ่ายภาพ” … ด้วยกล้องดีๆ..
( ที่เธอรับมอบมาจากพ่อเลี้ยงผู้แสนดีของเธอ )

ภาพ.. บอกเล่าบรรยากาศที่มีอยู่รอบๆตัวเธอ…
ว่ารอบๆตัวลูกนั้น… ล้วนแวดล้อมไปด้วย.. ความสุข.

ภาพบอกเล่าออกมาว่า…วันนั้น.. ผู้คนในองค์ประกอบของภาพที่เป็นฉากหลังในภาพ
ต่างก็เต็มไปด้วย “รอยยิ้มมากมาย ” .. ของผู้คนในวันขึ้นปีใหม่

และ.. ส่วนที่ชัดที่สุดของภาพ .. จากกล้องธรรมดาๆเครื่องนั้น..

เป็นภาพความสุข..ที่ช่างมีชีวิตชีวา

ใส.. ซื่อ.. ไร้จริต และดูเรียบง่าย …

ซึ่งได้แสดงออกมาอย่างชัดเจน…


ตรงรอยยิ้ม.. ที่มุมปากของลูก !!

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*************************************************************************************
และคงต้อง… ขอบคุณกล้องปัญญาอ่อนเครื่องนั้นของเพื่อนข้างห้อง … มา… ณ. ที่นี้
*************************************************************************************

 

 

SPOIL

SPOIL

SPOIL

SPOIL

SPOIL

 

 

 

 

 

 

 

 

*************************************************************************************
ผมก็ไม่ได้รับค่าโฆษณามาหรอกนะครับ … แต่สำหรับกล้องปัญญาอ่อน..ที่มีราคาไม่ถึงครึ่งหมื่นของยี่ห้อ  “หนอน” … มันก็ชัดจริงๆนะครับ …
กับการถ่ายภาพกลางคืนแบบไม่ใช้แฟลช… คืนวันนั้น..เจ้า “ฆ่อน” เกรดเดียวกันของผมที่พกไปด้วย… แพ้ “หนอนของเพื่อน” ..แบบหลุดลุ่ยเลยอะครับ.. แหะๆ

หนึ่งความคิดบน “Canon Nikon

  1. ไอ้ห้อยเรียนเก่ง = หาผัวแมทช์กันยาก !!      
    เอ้า ! ฮา !
    ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
    สารพัด ปอ-ลอ  ของเจ้าแอดมินท่านไอ้เป็ด ยังเด็ดขาดเช่นเคย :evil:
    ป.ล   บอร์ดทะลึ่งของท่านนั้น พร้อมแล้วบอกกันด้วยนะ :o
    จาก : จำปาศรี – ชายผู้รักดอกจำปาแห่งบอร์ดทะลึ่ง(ลามก)

  2. เด็กมันเหนื่อย+หิว มันเลยลืม ! ถือว่าเป็นเรื่องปกติ !
    แต่พ่อผู้รอบคอบมันทุกเรื่อง หิวจนไม่ตรวจลูก – ถือว่าผิด
    งานนี้ พ่อเป็ด ผิด 100 % !!!!!!
    ++++++++++++++++++++++++++++++++++++
    ป.ล. สามีใหม่ ใจดีจังค่ะ ขอจุ๊บๆๆๆ ด้วยคน :D
    ++++++++++++++++++++++++++++++++++++
    ดีจัง ที่เธอไม่อยู่กับตาเจ้าชู้ แล้วหาคนใหม่(ดีๆ)ได้ในที่สุด :lol:  
    ฮา !
    +++++++++++++++++++++++++++++
    จาก : น้ำผึ้งหวานๆ แห่งบอร์ดที่ลามก(พองาม) ที่โคตรทะลึ่ง !

  3. แฟร์มากๆ ที่เรียก “สามีใหม่” ว่าชายอารีย์  
    +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++  
    แต่ไม่แฟร์เลย ที่เอา Canon ไปเปรียบกับ Nikon ในสปอยด์ :?   เพราะชั้นใช้ “ฆ่อน” ย่ะ !  
    โป้งเลย! โป้งเลย!  
    +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
    แน่จริง? ต้องเทียบตัวเทพฯ กันสิตาเป็ด :oops: รุ่นต่ำหมื่น “หนอน” มันชนะอยู่แล้ว :roll:  
    มาถ่ายแข่งกับชั้นเรยยยย !  
    กล้าดวลป่าว ?  
    กล้าป่าว ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  
    :P :P   :P :P   :P :P   :P :P   :P :P   :P :P   :P :P   :P :P    
    ++++++++++++++++++++++++++++
    จาก : แมวยึดหัวใจ สาวกซีรีย์พี่ดาริน

  4. avatarชอบนิทานท่านเป็ด(ที่ไม่ทะลึ่ง)เสมอ บน พูดว่า:

    +++++++++++++++++++++++
    ชอบ ป.ล.  อันที่ 5 ครับ
    +++++++++++++++++++++++
    จาก : ทะเลไทย .. แห่งบอร์ดเพี้ยน

  5. ที่ผมเห็นคือ..
    ช่วงที่นิทานเข้าดราม่า(ซึ้งๆเศร้าๆ) ท่านไอ้แอดมินคุณเป็ด แกแอบใช้ Font ดำตลอด เพื่อใช้ตรึงสายตาคนอ่านแบบ “เนียน” ซะด้วย !
    และแอบเนียนเทพฯ(แบบเป็ดๆ) โดยการเปลี่ยนสรรพนาม “เจ้าห้อย” .. ไปเป็นคำว่า .. เธอ… ลูกสาว… ลูกๆๆ

    ถ้าเป็น บอร์ดทะลึ่ง.. การที่ผมทำการ  ค.ว.ย. (คิด-วิเคราะห์-แยกแยะ) อย่างที่ผมพิมพ์ข้างบน ผมจะต้องให้ท่านต่อไป “อวย” ผมซะดีๆ 1 รีพลายนะแหล่ะ :P
    *************************************************  
    ป.ล.1   ชอบช่วงดราม่า ครับท่านไอ้เป็ด
    ป.ล.2   ไม่ชอบ Spoil ยี่ห้อของกล้องเหมือนกัน กับท่านข้างบน เพราะกรุใช้ นี๊กกกกกกก – ค่อนนนนนนน     เข้าใจมั้ย !!!   :roll:
    ป.ล.3   ทีหลังอย่าพูดเรื่อง “หนอน” ให้กรุได้ยิน กกรรรรรู ….  ม่ายชอบ !  
    ฮา !

  6. avatarบรรยายจนเข้าใจได้เลยว่า...(อิๆ) บน พูดว่า:

    ช่วงดราม่าสีดำล้วน… ท่านแอดมินไอ้เป็ดเขียนได้ดีค่ะ   สัมผัสความรัก ความอบอุ่นที่มีต่อลูกได้ ครบรส
    และขอบคุณมากๆที่อุตส่าห์เค้นสมอง บรรยายนิทาน ซะเราอิน  
    *******************************************************************************
    สัมผัสความ “นุ่มนวลอบอุ่น” จากนิทานเข้าใจลูกตอนนี้แล้ว   เข้าใจเลยค่ะ..   ว่าทำไม?
    ท่านคุณแอดมินไอ้เป็ด.. เธอถึงสามารถมีเมียพร้อมๆกันได้ตั้ง “สาม” คน !!!   :lol:    :lol:    :lol:

  7. อวดรูปที่นิดหน่อยมันถ่ายมาเป็นหลักฐานด้วย ไม่งั้นจะถือว่า “ขี้คุย” ครับผม (ฮา)
    +++++++++++++++
    จากสาวกเป็ดประหลาด ตั้งแต่ V 4.2

  8. ผมมาด่าแอดมินครับ ผมก็ “ฆ่อน” :roll: เลยมาด่าแอดมินครับ :roll: ถ่ายแข่งกันมั้ยล่ะครับท่าน ! 8O

    ป.ล.1 แต่ต้องแข่ง DSLR นะท่าน :lol: กล้าป่าวๆ !!!
    ป.ล.2 ผมไม่ชอบกล้องเล็กๆ :oops: (บางรุ่น คาซิโอ มันยังชนะ “ฆ่อนเล็ก” ได้เฉยเลยอะ – เซ็ง)

    ปื้ด – สมัครให้แล้ว

ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *


เจ็ด − = 5

คุณอาจจะใช้ป้ายกำกับและคุณสมบัติHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>